Η ΟΜΙΧΛΗ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΕΙ

νουσιας

ΚΑΝΟΥΜΕ ό,τι περνάει απ’ το χέρι μας για να δηλητηριάσουμε τις τροφές, το νερό, τον αέρα που αναπνέουμε. Με κάθε τρόπο.

.
ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ έξι χρόνια, για παράδειγμα, η αιθαλομίχλη έχει μετατρέψει τη χώρα μας σε απέραντο θάλαμο αερίων.

«ΠΡΟΚΑΛΕΙ από καρδιαγγειακά και αναπνευστικά μέχρι καρκίνους», προειδοποιούν οι γιατροί. Αλλά κανενός δεν ιδρώνει το αυτί. Πολιτεία και πολίτες, παγερά αδιάφοροι.

ΞΕΠΕΤΑΜΕ το πρόβλημα μ’ ένα μοιρολατρικό «φταίει η κρίση, τι να κάνουμε;». Αντί να ψάξουμε σοβαρά για τα αίτια. Όπως είναι η αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης, που ανάγκασε τον κόσμο να στραφεί σε άλλα καύσιμα. Και που μείωσε αντί να αυξήσει τα δημόσια έσοδα, αφού έπεσε κάθετα η κατανάλωση πετρελαίου, αλλά οι κυβερνήσεις επιμένουν βλακωδώς στον αυξημένο συντελεστή.
ΟΠΩΣ είναι, ακόμη, η ανεξέλεγκτη διάθεση στην αγορά επεξεργασμένων και γεμάτων τοξικές ουσίες προϊόντων, με τα οποία λειτουργούν πλέον όχι μόνο σόμπες και τζάκια, αλλά και κεντρικές θερμάνσεις.

ΔΙΟΤΙ αποκλείεται να γίνεται από τα ξύλα όλο αυτό το κακό. Πριν μερικές δεκαετίες όλη η Ελλάδα με ξύλα ζεσταινόταν, αλλά η αιθαλομίχλη ήταν άγνωστη ακόμη και στις μεγάλες και πυκνοκατοικημένες πόλεις. Τώρα κάθε χρόνο, από τα τέλη Οκτωβρίου, η ατμόσφαιρα γίνεται αποπνικτική και στα πιο ορεινά και αραιοκατοικημένα χωριά.

ΚΟΙΤΑΖΩ τις καμινάδες των γειτονικών σπιτιών: η μία βγάζει λευκό καπνό (όχι, δεν εξέλεξαν νέο πάπα οι γείτονες!), η άλλη γαλάζιο και η τρίτη μαύρο. Είναι δυνατόν και στα τρία σπίτια να καίνε ξύλα;

ΑΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ κι αυτό το παραμυθάκι, ότι δήθεν κάποιοι ρίχνουν στο τζάκι παλιά έπιπλα, όπως η καρέκλα της γιαγιάς. Πόσες παλιές καρέκλες και πόσες …γιαγιάδες πρέπει να έχει κανείς για να τον ζεσταίνουν έξι χρόνια;

Η ΜΕΙΩΣΗ, επιτέλους, του ειδικού φόρου, η αυστηρή απαγόρευση πώλησης όσων πέλλετ και συναφών προϊόντων δεν πληρούν ορισμένες προδιαγραφές και οι εντατικοί έλεγχοι στην αγορά θα είχαν αμέσως θεαματικά αποτελέσματα. Συν τα πρόσθετα μέτρα που μπορούν να προτείνουν οι ειδικοί, αν τους ζητηθεί. Διότι μέχρι τώρα, ουδείς ασχολήθηκε.

ΤΟ ΜΟΝΟ που κάνουν κάποιες «υπεύθυνες» αρχές είναι να απευθύνουν …εκκλήσεις. Κάθε φορά που οι τιμές αιωρούμενων σωματιδίων στην ατμόσφαιρα ξεπερνούν επικίνδυνα το όριο συναγερμού, τις μέρες δηλαδή ακριβώς που η θερμοκρασία πέφτει πολύ κάτω από το μηδέν και τα τζάκια καίνε όλο το εικοσιτετράωρο, ζητούν από τους κατοίκους να μην τα ανάβουν! Τέτοια εφυΐα!

ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ, βεβαίως, μπορούμε να αντιδράσουμε: Προσέχοντας πρώτα – πρώτα τι καύσιμες ύλες αγοράζουμε, και πιέζοντας ταυτόχρονα τους πολιτικούς να ξυπνήσουν και να προστατέψουν την υγεία και τη ζωή όλων μας. Επιλέγουμε όμως, όπως πάντα, τον ωχαδερφισμό. Επιλέγουμε να αυτοκτονούμε μαζικά με ύφος ευτυχούς ηλιθίου.

Φωτογραφία του Θωμάς Νούσιας.
Advertisements